Stwierdzić należy — że żaden sposób podróżowania nie nadaje się tak do gromadzenia wiadomości i zbiorów krajo­znawczych, do szczegółowego i dokładnego poznawania zwie­dzanej okolicy, jak wędrówka piesza. Piechur wejść może w daleko bliższą styczność z ludnością i z przyrodą, niż odbywający podróż jakim bądz innym sposobem. Stosunek ten można by wyrazić w takiej krótkiej formule: styczność ze zwiedzanym terenem jest odwrotnie proporcjonalna do szybkości ruchu. Nawet wtedy, kiedy chodzi o nic więcej, jak o samo wrażenie, to wtedy możność dokładniejszego zanalizowania nasuwających się przed oczy wędrowca pej­zaży, jest większe przy marszu pieszym, niż np. przy jeździe na rowerze.Turystyka piesza przeżywa okres dynamicznego rozwoju. W krajach o wysoko rozwiniętej cywilizacji technicznej — w ZSRR, USA, Japonii — na podmiejskie wycieczki wyruszają co tydzień cale rodziny. Zjawisko to zaczynamy obser­wować w Polsce. Paradoks stanowi fakt, że wycieczki piesze stają się popularne jednocześnie z rozwojem motoryzacji. Jest to niewątpliwie zjawisko pozytywne — wędrówka piesza to najbardziej dostępna forma turystyki, najtańsza i naj­zdrowsza, pozwalająca na wzbogacanie wiedzy o swoim regio­nie i rozwijająca zainteresotoania historyczne, przyrodnicze, zapoznająca z zabytkami sztuki i z dniem dzisiejszym. Wiele zakątków Polski ,jest znanych ze swego pięk­nego krajobrazu. Kraków,Gniezno,Bieszczady itp.Szczególnie są cenione wśród wycieczkowiczów ze względu na swe wartości wczasowo-turystyczne. W ostatnich latach coraz więcej mówi się o turystyce I nie tylko mówi się. Dzięki zbudowaniu w Krakowie nowoczesnego ośrodka w jednym turnusie korzysta tu z wypoczynku ponad tysiąc wczasowiczów. Pojezierza Międzychodzko-Sicrakowskiego, jest swego rodzaju uni­katem, o którym często wspomina się nawet w geograficznej lite­raturze światowej. Jest to bowiem obszar, gdzie skrzyżowały się dwa systemy wód: ogromnych, podlodowcowych — o kierunku z pół­nocnego zachodu na południowy wschód, i płynącej do nich pod kątem prostym dzisiejszej Warty. I rzecz osobliwa: imponujący system głębokich rynien, wyżłobionych przez te podlodowcowe wody ,i zajętych obecnie przez liczne jeziora, jest dzisiaj niszczony przez wody Warty, wskutek czego zamiast niezwykle żywej rzeźby polo-dowcowej powstaje krajobraz bardziej monotonny, który urozmaicają jednak pagórki moreny czołowej oraz wały wydmowe zamarłej pustyni z epoki lodowej. Na niej to wyrasta dostojna Puszcza Notecka. Tej niewielkiej, lecz o lak niezwykłym bogactwie form krainie. Serwis ten wychodzi naprzeciw zainteresowaniom. Ma za zadanie pomóc w wyborze tras, zachęcić do lepszego poznania zakątków Polski. Serwis przedstawia wiodące tereny z najbardziej charakterystycznymi i najbardziej zasługującymi na pokazanie podróżnikowi. Oczywiście wybór szlaków jest sprawą subiek­tywną,każdy zwiedzający dobiera go według swoich potrzeb. Dobierając odpowiednie odcinki różnych szlaków można układać dowol­nie trasę wycieczki. .